Bakteriler
çevrelerinde karşılaştıkları ajanların DNA izlerini kendi genomlarına entegre
ederler. Kendi bağışıklık sistemleri bu paternlerle tekrar karşılaşırsa, savunma
sistemleri harekete geçer…
Epigenetik
alanındaki gelişmeler de gösteriyor ki, daha kompleks canlılar da kendi stabil
DNA’larını çevresel etkenlerle esnetip, değiştirebilirler. Yani annemiz ve
babamızdan aldığımız genler kaderimizi belirlemede tek etken değil...
Bilinçaltımız bu çabada olsa da, hayatımızı çocukluk paternlerimizin denetim
altında yönlendirse de bilinçlenme ile ipleri ele alabiliriz… Kendi şema
yapımızın farkında olursak, bağışıklık sistemimiz bu şemalara karşı
kendiliğinden tavır alabilir… Kendiliğinden tavır, meditatif bir yaklaşımla
vuku bulabilir. Kendi nefesimizin, hislerimizin farkında olursak, farklı
koşullar altında nasıl değiştiğini izleyip, gözlemlersek; bu araştırmacı tavır
bizi meditatif yöne taşıyacaktır.
Köklenerek, kendi
merkezimin farkına vararak, bilinçaltımızın yarattığı illüzyonu silebiliriz. Gözlerinize
inanamayacaksınız…!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder