Her insan kendi cocuklugundan asiliyordu iste... Hayatimin travmasi siradan bir ogle yemegi sirasinda, aciga cikmisti. Atalarimin acilari beni etkilemezken kendi acim gozyaslarina bogmustu... Bu gercegi terapistimle paylasmis, analizini yapmistik. 30 yillik hayatimin tum secimleri bu acidan etkilenmis ve bugunku kaybolusuma suruklemisti beni.
Annemin vefatinda beni icine ceken kuyu bu defa gorevini tamamlamisti. Kaybolusum karanliga burunmustu... Atalarimin yasadigi acilar benim acimin zeminini hazirlamis, bana kizacak, hirpalayacak kimse birakmamisti... Acinin icimde biriken ofkesi vucudumda etkisini yaratmis ama ben bu semptomlari pozitif bilimle cozecegime inanmistim... Bunca yildir duygularini ozellikle ofkesini icinde tutan ben, bunu nasil disari atacaktim ? Bunun cevabini ararken asabiyetim tavan yapmis, esnafi, minibus soforlerini paylamaya baslamistim.
Araliklarla yaptigim yoganin, derin uygulamasinin derdime care olacaginj dusunerek pratiklere basladim. Ozellikle yin yoga yaparken hissettiklerim, ofke, aglama... Derin bag dokumda biriken hersey aciga cikiyordu yavas yavas...
Bu arada genetik bilimi de her gecen gun buluslariyla benim yolculugumu destekliyordu... Epigenetik alanindaki gelismeler, genetik materyalimizi duygularimizin, hissettiklerimizin etkiledigi yonunde... Atalarimizin acilarini genetik miras olarak tasidigimiz, bizden once dogan kardeslerimizin hucrelerinden bir parca da bize gectigi yonunde buluslar... Yoganin insan sagligindaki olumlu etkileri...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder